Öylesine biri diilim ki öylesine yaralarım olsun... Kuçücük umutlar taşıdım kocaman yüreğimde Minicik bir filiz verdi sonra birileri büyüdü ve sonsuza döndü içimde Sonra maskeli birilerinin eli değdi yüreğime Benden bir parça olacaklarını sanıyordum Oysa hepsi benden bir parça alacaklarmış...... Onlara kızmayın onlar bilmiyorlar Onlara aldanmayın onlar duymuyorlar Gunler sona ermeyecek sanıyorlar Sona ne kaldı goremiyorlar Onları sorgulamıyorum cunku onlar DÜŞÜNEMİYORLAR...
Friday, January 13, 2006
acilar.....yanimdan geçer, beni büyütürler...
"Acıyı da derdi de severim ben..YANIMDAN GEÇER, BENI BÜYÜTÜRLER,"demiş çoktan aşmış bir insan olan Şebnem Ferah..Hiçbir zaman acı kalıcı olmaz içimizde..Asla unutulmaz belki,bir yerlerimizde hep taşırız izlerini ama asla her gün aynı acıyla yaşayamayız,böyle birşey yok.O nedenle hayatın o kadar da acımasız olduğunu düşünmüyorum.Yaşıyoruz ve zaman gelip geçiyor.Geçerken acılarımızı da hafifletiyor,bizi avutabiliyor.Hayat güzel ve biz şanslıyız çünkü en acımasız davrandığı yerde bizim karşımıza "Her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler.."Umut doğurmak için hayatla seviştim."Çok parçalandım parçalandıkça çoğaldım.."gibi şarkı sözleriyle,güçlü duruşuyla bizi hayata bağlayan bir meleği çıkardı hayat bizim karşımıza..Hayatı yaşamasını bilmek,başımıza gelen her acı şeyden kendimize bir pay çıkarmayı öğrenmek gerek..Ve eğer tüm insanlar isterlerse bu hayatı güzel kılabilmek ellerinde,ellerimizde..Acı da mutluluk da hepimizin çok ortak bir paydası..Ve mutluklar paylaşıldıkça çoğalır acılar da paylaşıldıkça azalır..Hayatı güzel kılan da bu paylaşımlar..Bizi büyütenlerse acılardır ..