.............Çok sey ogreniyoruz gercektende, hayat ve hayatin icindekiler ogretiyorlar..bazen kafamizi duvarlara vurarak, bazen aglayarak, bazen yaralanarak ogreniyoruz.: yenik dusmemegi ogrendim-uzaklarda.. arkadasligin nedemek oldugunu ogrendim- canim dostlarimdan.. sevginin ne denli aci ama guzel oldugunu da ogrendim-sevdiklerimden,sevildiklerimden.. zamani bilincli kullanmayi ogrendim, aldigim her nefeste sukretmeyi..ogrendim.. hala ogreniyoruz,..benim gibi buyumek istemeyenler:((
..............Öğrendim ki bi insanın sana ii ki varsın demesi var olmak için yeterli bi sebepmis.
..............Öğrendimki; sewmek sadece acı getiriyomuş...
...........Öğrendim ki.. Hiç tanımadığın insanlar, iki saat içinde, senin hayatını değiştirebilir
..............Öğrendim ki; herşeyin bir sonu varmış ve bu sonlar genellikle hayal kırıklığı ile bitiyorumuş..
..............Her an herşey olabilirmiş. hiç beklemediğiniz biri, hiç beklemediğiniz bir şey yapıp dağılmanıza sebep olabilirmiş
.............Öğrendim ki verilen değerin karşılığı beklensede asla gelmiyo......Verilen değer sevgiyi büyütmüyo,insan karşılığını beklerken sadece acı çekiyo.........I don't understand people..:(
..............Öğrendim ki; Herşey benim yüzümdenmiş,herşeyi ben yapmışım
..............Her zaman işe yaramıyor,ince düşünmek. beklemek hayal kırıklığı ve tembellik getiriyor. güvenmemek gerekiyor. "napıcam lan ben?" diye düşünmeyi bırakıp harekete geçmek gerekiyor
............Öğrendim ki; hayat bilmen gerekenden çok fazla acı veriyor sana istemesen de...
.............Öğrendim ki; söylenen sözün ve geçen günün telafisi yokmus...
.............Öğrendim ki;
mululuk ve mutsuzluk farksızmış birbirinden..
............Öğrendim ki; hiçbir insana olduğundan daha fazla değer vermiyeceksin bu dünyada... ama gerçekten değer verilesi bir insan tanıdıysan da; kaybetmeyeceksin
...........Öğrendim ki ; ki li geçmiş zaman sonrası insan hep ders aldığı birşeyler yazıyor.öğrenmek yetmiyor bu yaşamda ki geçmeden uygulamak gerekiyor.
.......................bağımlı olmak bazen çok kötü olabiliyormuş, kafandaki dizayn ne kadar iyi olursa olsun kabul görmeyebiliyormuş. oldu derken olmayabiliyormuş. pişman da çok güzel olunabiliyormuş hiç ummadığın şekilde. yawaş veya hızlı gitmenin yola etkisi olmuyormuş. ben böyle insanları tanıdım demek çok yanlışimiş. çok insan tanımanın getirdiği bir tecrübe yokmuş. tecrübelerden ders almadıktan sonra bir işe yaramıyormuş. tecrübe insanı olgun hale getirmezmiş. hatasız kul olmazmış. sevgi çok değerliymiş, sevgiliyi kırma ugruna bile olsa onun sevgisini hissetmek daha değerliymiş. arada engel olmayıp sevgi olsa bile ayrılık kacınılmaz olabiliyormuş. iki farklı insandaki sevginin buluşması iki gezegenin çarpışması kadar büyük etki yaratabiliyormuş.
hayat kocaman bi sıfırmıs gercek olan bizmişiz ve ögrendimki kazanmadan kaybetmenin hiç bir anlamı yok
hayata neresinden bakarsan bak gördüğün sadece hayattır ötesini bilemezsin...
